Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

AlexMil (33)

Θέλω
την ελπίδα
ν’ αγκαλιάσω,
η ενόραση όμως της νύχτας,
που έρχεται
παρέα με τις σκιές,
σκαρφαλώνοντας
από το φωταγωγό των αναμνήσεων,
προβάλει
σκηνές απένταρες:
αλουμινένια τροχόσπιτα
να φθείρονται,
απ τη πίκρα των ευκαιριών
που χάθηκαν•
στη μοναξιά της ερημιάς
η ζωή μου
εκμηδενίστηκε,
αυτό κινούμενη
στους παράδρομους
των ψευδαισθήσεων,
απ τα φινιστρίνια,
τους κάκτους μόνο βλέπει•
και μαύρες μορφές
ν’ ακολουθούν τρέχοντας,
με δρασκελιές
αφύσικες,
το πεπρωμένο μου
σε δόσεις ασπρόμαυρες.

AlexMil (33) 4.00 πμ

Δεν υπάρχουν σχόλια: