Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Νο 229 (Ο εφιάλτης τους)


Το μαράζι
της αλλοτρίωσης
κατέφαγε τις σάρκες του,
έμειναν μόνο,  
ο σκελετός και οι φλέβες,
που το μυαλό του,
σε καρότσι
επενδυμένο με το δέρμα του
κουβαλούσαν·
απ την αρχή τ άρπαξαν,
αισθήματα και συναισθήματα:
με υποδόρια
ανοξείδωτα βύσματα,
που τα κάρφωσαν
στις ανάγκες και τις ελπίδες του
και έπειτα
το αδειανό κορμί του
ρημαγμένο και ξεψυχισμένο,
στις χωματερές της επιβίωσης
το πέταξαν·
Στην αρχή δεν κατάλαβε,
του είχαν εξαλείψει το πόνο,  
όταν όμως ήρθαν οι ειδικοί
και τον έγδαραν
και το μυαλό του ξερίζωσαν,
τότε μόνο το ένοιωσε:
ο θάνατος έγινε.   

Τώρα στα οδοφράγματα
βρίσκεται,
με τους ομοίους του,
αμέτρητοι είναι,  
στρατός σκελετών και φλεβών
και με τα καρότσια
να σέρνονται εφιαλτικά,
τα μυαλά τους συντονίζουν
για την επίθεση,
όλοι τους είναι ο θάνατος:
μια τεράστια
οργισμένη ψυχή·

·ο εφιάλτης
για τους υπόλοιπους
μόλις άρχιζε·  

AlexMil 11-04-2013






Δεν υπάρχουν σχόλια: