Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

AlexMil (27)

Περιπλανιόμουν,
στα αρχέγονα σκοτάδια της πλάνης,
όταν απροσδόκητα τη γνώρισα,
με βύθισε στην αίσθηση του απέραντου αιώνιου
όταν μπροστά μου εμφανίστηκε,
σαν μια οπτασία της μοίρας μου,
που απλά,
με τις παστέλ αποχρώσεις των ονείρων της,
τα γκρίζα χρώματα του πινέλου μου χρωμάτισε•
στη γήινη επανάληψη του τίποτα,
το λόγια της,
σαν τον άνεμο που σιγοψιθυρίζει στ άστρα του διαστήματος,
σε θαύματα με συντόνισε,
την ελπίδα μου πρόσφερε για να πιστέψω τα αφάνταστα•
μια ταξιδιώτισσα του απείρου,
αναχωρήτρια, παράξενη και ονειροπόλα,
σαν αστερισμός στης νύχτας μου το βλέμμα,
που με την υγρή φωνή της
και τη απεραντοσύνη των μύθων της,
στους μαγεμένους κόσμους των ονείρων μας με ταξιδεύει•

AlexMil (27) 14-04-2013 1.30 πμ

Δεν υπάρχουν σχόλια: