Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Νο 247 (θλίψη)

Μια μέρα ακόμη,
•η αναθεματισμένη θλίψη•
σαν άνεμος
φορτωμένος με αναμνήσεις,
ρουφιέται
ακούσια,
στην κάθε ανάσα μου,
σε κάθε αναστεναγμό•
υποβάλλομαι,
σε μια ξεδιάντροπη
σιωπή,
που σκαλίζει
και κομματιάζει
τις όποιες πολύχρωμες
σκέψεις μου,
και έπειτα,
συντρίμμια τις φτύνει,
στης απελπισίας
τα οδοστρώματα•
----------------------------
περπατώ
στο δρόμο της
υπαρξιακής διελκυστίνδας ,
οργισμένος είμαι,
θέλω στο διάολο
να τους στείλω όλους,
θέλω επιτέλους να
κάνω το στρατό μου:
με μάγους και ξωτικά,
καβαλάρηδες
σε μαμούθ
και δεινόσαυρους,
κι έπειτα,
να τους τρέψω
όλους σε φυγή,
επιτέλους, να διώξω
και την αναθεματισμένη θλίψη.

AlexMil 29-04-2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: