Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Νο 232 (Εν αναμονή)


Σιωπηλές οι τραγωδίες, 
δίπλα μας, 
σε ομόκεντρους
και παράκεντρους κύκλους,
ο κάναβος της βαρβαρότητας, 
από αγριάνθρωπους
με τσεκούρια της απληστίας,
που αφανίζουν ανθρώπινες ζωές,
στο όνομα μιας κοινωνίας
που είναι μόνο για τους ισχυρούς,
τους πολύ ισχυρούς·
η κάνη του πιστολιού τους  
σε όλους μας είναι στραμμένη, 
και δεν βλέπει ζωές,
στοχεύει και πυροβολεί
με σφαίρες αναλγησίας,
που έχουν την ψυχρή γεύση
της εξουσίας των ελίτ:
του κέρδους με κάθε θυσία,
τη δικιά μας βέβαια. 


κι εμείς  δακρύζουμε,
αλλά είναι σαν να σιωπούμε,
αισθήματα εφήμερα,
με δάκρυα που αυλακώνουν
το φοβισμένο πρόσωπο 
του εφησυχασμού,
·καταστάσεις τρομοκρατίας·
που βιώνουμε,  
θλιμμένοι και θαμμένοι
ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ,  
πιστεύοντας ακόμη,
σε ονειροπόλες ελπίδες
οι δύστυχοι.


AlexMil 14-04-2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: