Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

No 327 (παράδεισος)

Στα κουρασμένα
ρούχα του, στις τσέπες,
το παράδεισο
έχει κρυμμένο,
σκουρόχρωμο και φοβισμένο,
είχε πιστέψει
και τώρα,
πονεμένοι κι δυο τους
και ταπεινωμένοι,
έχοντας το παρελθόν
εκδιώξει,
στο δρόμο των αέρηδων
βαδίζουν:
διαδοχικές αψίδες,
που άγγελοι στηρίζουν
με φτερά μολυβένια
και αετώματα,
χαραγμένα με ατσάλινα μαχαίρια:
στο τέλος,
η πύλη από δαμασκηνό
μπρούτζο,
φαντάζει αδηφάγα,
- είναι το σήμερα -
αντίτιμο ζητά:
κι αυτός,
το τσαλακωμένο παράδεισο,
ενέχυρο αφήνει,
με απόγνωση
που το πολύτιμο χάνει,
όμως,
υπόσχεση δίνει παντοτινή,
- ανεκπλήρωτη ίσως -
θα ξεπληρώσει κάποτε
και θα έρθει να το σώσει•

AlexMil 5.30 πμ 09-06-2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: