Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Νο 316 (άλλος κόσμος)

Τώρα τελευταία,
σε κάθε αναπνοή,
τις στιγμές μου μετρώ,
στέκομαι στο πέτρινο
παράθυρο
των απολογισμών,
στημένο στο γυμνό τοπίο
της ζωής μου
και την έξω πλευρά
κρυφοκοιτώ:
καταιγίδες,
γκρίζα χρωματισμένες,
τις σκέψεις μου
περιφέρουν,
τις εξαγνίζουν•
αναρωτιέμαι,
ασθμαίνοντας:
μήπως οι στιγμές αυτές
είναι ο άλλος
κόσμος,
που εντός μου ζει,
ανυποψίαστος,
περιφερόμενος,
κι εγώ,
ο υπέρτατος, ο υπέρλαμπρος
θεός τους;
αλλόκοτες οι σκέψεις
και ο άνεμος ζεστός,
αποξενωμένος,
τις γρίλιες διαπερνά,
το μυαλό μου
αποσυντονίζει διαβολεμένα•
σκέπτομαι θαρραλέα
και τον άλλο κόσμο
αντικρύζω:
το εισιτήριό μου
ανατινάχθηκε
και πίσω να γυρίσω
δεν μπορώ,
ούτε μπροστά να πάω
κι όμως,
κάποιος
την εντολή έδωσε
παντοτινά να παραμείνω,
περίεργο,
όντως
και διαβολικό•


AlexMil 01-06-2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: