Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Νο 320 (η πύλη)

Ο καιρός,
σκηνοθετημένος ασπρόμαυρα,
με κάνει να αισθάνομαι,
σαν να μην υπάρχω πραγματικά,
-σαν ένα Virtual εφέ-
που από μια πλαϊνή πύλη
το παρόν προσπέρασα
και στην άλλη πλευρά βρέθηκα:
στο περιστύλιο της υπαρξιακής ερημιάς,
για να κοιτώ ως τιμωρία το χρόνο που περνά:
σε καρέ,
μπρος και πίσω άρρυθμα
και τανάπαλι,
το χθες και το προχθές και το σήμερα•
και με τους ανθρώπους,
το χειρότερο,
σαν να μην είναι απαραίτητοι:
πάνω σε βάθρα ατομικά στερεωμένοι,
να στριφογυρνούν ανέκφραστοι
και μελαγχολικοί•
---------------------------------------------
ήταν,
που τον αλαβάστρινο λεβιέ
στριφογύρισα,
στη σοφίτα τον ανακάλυψα:
μου φάνηκε πως,
μια πύλη εμφάνισε
και είμαι σίγουρος πως τη φαντάστηκα•
όμως κάτι μ ενοχλεί:
η απόλυτη σιωπή,
και οι μορφές
με τις φωσφορίζουσες κεφαλές,
που σαν χορευτές στριφογυρνούν,
και προς το παράθυρό μου κοιτούν
και δεν ξέρω το γιατί•

AlexMil 03-06-2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: