Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Νο 318 (αθλιότητα)

Καθόμουν
πάνω σ’ ένα σαπισμένο
πλυντήριο,
περιθωριακές οι σκέψεις μου,
με γιγάντιες ιδέες
μονομαχούσαν
γεμάτες γενναιότητα:
*η αθλιότητα, εντάξει,
δημοσιοποιείται,
όμως, δεν διακρίνεται
από την ιδέα της
κατάργησής της*
το γούσταρα,
και συγχρόνως
το μαχαίρι καθάριζα,
φιλεύσπλαχνο
το τραπέζι του δρόμου
σκεπτόμουν,
και παρατηρώντας
τα ανθρώπινα
χαρτόκουτα απέναντι:
σαν φέρετρα,
ασφυκτικά το ένα
δίπλα στο άλλο,
η ιδέα μου φαινόταν
σωστή:
* την αθλιότητα,
αρκετοί
σαν εμπόρευμα
την βλέπουν,
άλλοι σαν θέαμα
και οι χειρότεροι,
σαν ευσπλαχνία,
όλοι τους όμως:
τους υπαιτίους
ξεχνούν τεχνηέντως*
------------------
έξυπνος ο τύπος,
όταν τον μαχαίρωσα
με απορία με κοίταξε,
δεν είχε τίποτα,
μόνο κάτι λεκιασμένα
κωλόχαρτα,
από κει τις σκέψεις μου
σας διαβάζω •






Δεν υπάρχουν σχόλια: