Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Δρόμος χωρίς γυρισμό

 
 
Ταξιδεύω κρυμμένος στις υγρές σκιές των δένδρων,
στο σκοτάδι που δεν θυμάται λογικές απαντήσεις,
τ’ αστέρια της γνώσης απεγνωσμένα αναζητώ,
αλλοίμονο όμως, στη λάμψη της αυγής που σιγοτρέμει,
βρίσκομαι με τίποτα, μόνο η καταχνιά να κοροϊδεύει.

Κρύβομαι στην σκόνη του ανέμου από τα Δυτικά,
κουλουριασμένος δίπλα στου ήρωα τη προτομή,
τη νύκτα περιμένω, τα πλάσματα να φυλακίσει,
και στο φεγγαρόφωτο με αναμνήσεις φορτωμένος
το δρόμο να πάρω όπου με βγάλει, χωρίς γυρισμό.


 
AlexMil 24-11-2012

4 σχόλια:

ξωτικό είπε...

Όλοι οι δρόμοι, πάντα ,χωρίς γυρισμό ήταν,μόνο που δεν το ξέραμε, ευτυχώς και η γνώση χωρίς γυρισμό είναι δρόμος.....

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

παντα εκπληκτικος στη γραφη σου!!!Να εισαι καλα φιλε.

AlexMil είπε...

ξωτικό, πράγματι ο δρόμος της ζωής είναι χωρίς γυρισμό, τουλάχιστον να τον συνειδητοποιούμε πριν φτάσουμε στο τέλος του

Ευχαριστώ

AlexMil είπε...

JK O SKROYTZAKOS,

Φίλε μου, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και περισσότερο για το σταθερό εδώ και χρόνια πέρασμά σου από δω