Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Τα σκαλοπάτια της ζωής





Η  καθαρτήρια σκάλα  πάντα προς τα κάτω κυλά ,
με  πατήματα που ξεγελούν και  παγίδες οπλισμένη,
είναι, ο κρυμμένος δράκος που καρτερικά παραφυλά,
στην αποβάθρα του  αινίγματος  να σταματήσει.

Στη πορεία μου,   τη σιωπηλή μορφή της  αγνόησα,  
κάποια στιγμή όμως,  στον καθρέπτη μέσα την πρόσεξα,
ήταν τότε που οι ματωμένες νυχιές αφόρητα πονούσαν,
τότε που ένοιωσα το αέρινο,  παράξενα να με κοιτάει.

Όταν  η κρίση της αμφιβολίας τη πνοή μου ρουφούσε,  
στον καθρέπτη σαν απειλητική σκιά εμφανιζόταν,
 τις ενοχές μου με μεσαιωνικά βασανιστήρια τιμωρούσε,
θύμιζε  πως τον δρόμο  προς τη κόλαση  σίγουρα τον ξέρει.

Η ποινή της ζωής είναι, η σκάλα πάντοτε να σταματά,
παρότι προσπάθησα να την ανεβώ ,  στο τέλος είχα φτάσει,   
σαλπιγκτές περίμεναν από τη μια και κλόουν απ’ την άλλη,
στο φουαγιέ γι ακόμη μια φορά, κατέθεσα τα όσα είχα πάρει.





   AlexMil  08-11-2012

Δεν υπάρχουν σχόλια: