Νο 301 (αντίθετα)

Ταξίδευε

η νύχτα προς το φως,
τιτάνια η μάχη
και στη σιωπή
της αλλοτρίωσης,
εγώ,
με τις ενοχές μου,
να τρέχω αντίθετα:
προσπαθώντας,
στο σκοτάδι
των ηττημένων,
από το
• άρξατε πυρ•
να επιβιώσω.
AlexMil 22-05-2013

Νο 300 (αδικία)

Έσπασα
τις γραμμές των λέξεων
κι αυτές
έγιναν ένας σωρός
•με κοιτούσες
μαλάκα με απορία•
κι όταν μέσα τους
με μαγική οργή,
τη γροθιά μου βύθισα
και τη λέξη
ΑΔΙΚΙΑ
να στάζει με αίμα
έβγαλα,
τότε κατάλαβες
και χέστηκες,
ο κόκκινος άνεμος
με τα μαυροπούλια της οργής
με όπλισε,
ήμουν έτοιμος:
να τρέμεις κάθαρμα,
έρχομαι•

21-05-2013

No 299 (τυχαία σχήματα)

Σκέψεις της έστειλα ,
μυστικές
και απόκρυφες,
και φιλιά ολογραφικά
•είχα βρει τον τρόπο•
με τους αλγόριθμους ταξίδευαν:
των σκιών,
όμως χωρίς νου
η μέρα μου,
δηλητήριο ακτινοβόλησε,
ηλιακό
και όλα φανερώθηκαν,
πριν φθάσουν,
κεραυνοβολήθηκαν,
σε γυάλινη πρόσοψη
αποτύπωμα
άφησαν:
σκόνης
σε τυχαία σχήματα•

AlexMil 21-05-2013

χρονια πολλα

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Άκουσέ με
όλα είναι καθρέφτισμα
του μυαλού,
η ζωή δεν εξανεμίζεται
σε άλλες αντιλήψεις,
μετοικίζει
σε αστρικές συνειδήσεις ·
ΧΡΟΝΙΑ
πριν καιρό,
η ίδια διαδρομή,
η δική σου,
ξεκινούσε
γι άλλη μια φορά
και συνεχίζεται μεγαλειώδης,
όμως, έλα μαζί μου,
πιάσε με το χέρι,
ας πιαστούμε όλοι
μαζί
και ας πάμε στην άκρη
του ορίζοντα,
εκεί όπου ο χρόνος
είναι φιλικός
και οι σκιές πολύχρωμες
φανταχτερές:
κοίτα εκεί
που λαμπιρίζει,
είσαι εσύ στη παντοτινή
ζωή,
ευτυχισμένη και ονειρική,
αυτό είναι,
το δώρο της ζωής,
το δώρο μας:
άστρα διαμαντένια
ΠΟΛΛΑ
αμέτρητα,
να σε ακολουθούν
παντοτινά

ΑlexMil
(με τις εύστοχες επισημάνσεις
της Δ.Νίνου)

Νο 298 (ελπίδες)

Προχώρησα
ως την άκρη του γκρεμού,
η όαση
στο βάθος του ορίζοντα,
με τις διόπτρες νυκτός:
σκοτεινιασμένη,
φαίνεται οι μεταπράτες
των ψυχών
την είχαν λεηλατήσει:
άρπαζαν τις σπινθηροβόλες
ελπίδες
· υπήρχε ζήτηση·
και αφαιρούσαν
για παραδειγματισμό
τις ωοθήκες·
δεν μπορούσα να κάνω
τίποτα,
ελπίδες στα Ανατολικά
οι διαδόσεις έδιναν,
κατέφθανε
και το φονικό φως:
παραχώθηκα στο έδαφος
τις συντεταγμένες μου
κλείδωσα
και τη νύχτα περίμενα
ελπίζοντας·

Νο 297 (ορθοστάτης)

Τριγυρνώ
χωρίς λογικές συμβάσεις,
θέλω να νοιώσω
τα αισθήματα στα ανόητα,
έτσι προσδιόρισα:
πήρα ένα πριόνι
ατσάλινο
με πλαστική χειρολαβή
και τον έκοψα:
ορθοστάτης ξύλινος
σκαλιστός,
κυκλικής διατομής,
στο τραπέζι
που είχε τέσσερεις•
ανατροπή στη σιγουριά
κι έπειτα,
εγρήγορση
για τη ισορροπία,
δοκιμασία
σε αισθήσεις χωρίς
αισθήματα:
σούπα σε πιάτο ρηχό,
σπουδή
έντεχνης ανοησίας:
•το χύσιμο στη τάβλα
επίδειξη αδυναμίας•
τα κατάφερα
όμως,
κέρδισα νέα αισθήματα
με ρυθμούς
και ποιητικές
κι όλα
φαίνονται ανόητα•

AlexMil 5.30 19-05-2013

Νο 296 (ανακούφιση)

Το κορμί μου,
με τα βρώμικα νύχια του
γρατζούνισε,
με πόνεσε
και πλήγωσε τον εγωισμό μου,
παράδοξο:
πρόλαβε η ψυχή μου
και κρύφθηκε
στο υπογάστριό του,
πανικός και απελπισία
αλλά ήταν λύση,
η ηδονή,
με ανακούφιζε
δεόντως•

AlexMil 3.45 πμ 19-05-2013

Νο 295 (λύκος)

Μου
πήρες τη ψυχή,
τότε που ήμουνα γυμνός
στις χάρτινες
φαντασιώσεις μου
κι όταν κάποια νύχτα,
που το χρώμα των σκιών
παραδόξως έγινε κόκκινο,
σου τη ζήτησα πίσω
•μου είπες
πως τη πούλησες•
θυμάμαι ήσουν
φτιαγμένη και προκλητική,
σε ποιούς;
πως δεν θυμώσουν
προσποιήθηκες,
φαντάστηκα όμως,
μισοτιμής θα τη πλάσαρες
στα τσογλάνια
που ντρογκάρουν
με ερωτευμένες καρδιές:
τη δόση σου
με νεαρό σπέρμα
θ αγόρασες•
δεν μπορώ να πω,
το περίμενα:
γι αυτό,
κι έγινα σκοτωμένος,
δες τη σκιά μου
που σε ακολουθεί,
είναι του πεινασμένου
λύκου•
AlexMil 2.40 πμ 19-05-2013

Νο 294 (Ιθάκη)

Σκοτεινές οι ακτίνες
της καταιγίδας,
λευκοί και μαύροι
στροβιλισμοί,
εξισώσεις του χάους
σε χωρικές αναπαραστάσεις,
να φοβίζουν
και να σκιάζουν
τα ήρεμα που συνυπάρχουν,
κι εγώ
την Ιθάκη να προσπαθώ
ν ανακαλύψω:
----------------------
Το άχρωμο χρωμάτισα,
έφερα τον ουρανό
και τον έκανα καμβά,
έφτιαξα και τα χρώματα
της προσδοκίας:
ανάμιξα
χώμα της ζωής
από πλαγιές αρχαίων εποχών ,
και νερά τουρκουάζ
αιωρούμενων πηγών,
πρόσθεσα
και το λαμπρό fractal
της οπτασίας της,
και τα μεταμόρφωσα
• από θεούς αλχημιστές
καθοδηγούμενος •
σε χρυσαφένια σκόνη
με αμέτρητα μικρά αστέρια•
------------------------
Οι αγγελιοφόροι
της ψυχής μου:
•τα διαμάντια των δακρύων μου •
βοήθεια ζήτησαν:
αρχαίοι ερημίτες
αναρχικοί,
τους νοτιάδες
των σιωπηλών πνευμάτων
κάλεσαν,
και τη χρυσαφένια σκόνη
στο θυμωμένο
ουρανό σκόρπισαν•
---------------------------------
• δράκοι αέρινοι•
τα μαύρα στροβιλισμένα
σύννεφα,
πάλεψαν,
αλλά τα πινέλα,
τούφες
από ακτίνες του ηλίου,
σφιχτοδεμένα
με λωρίδες ουράνιων τόξων,
τους νίκησαν :
με τη χρυσαφένια σκόνη
ακουαρέλες αγάπης
στον ουρανό
ζωγράφισαν•
και με τα μικρά αστέρια
τον στόλισαν •
------------------------
Έπιασα
ευθείες γραμμές
και σφυρηλάτησα ακμές
κι έπειτα,
άρθρωσα ένα σκαλοπάτι,
ένα κύβο μουσικό
παλλόμενο και διαφανή•
στις κοσμικές ροές
τον αναγέννησα
και τον πολλαπλασίασα•
---------------------
κι έπειτα,
με κομψές συντεταγμένες
που εκτόξευσα,
τη σκάλα τοποθέτησα,
•έφθανε μέχρι τα σύννεφα•
ευτυχισμένος ήμουν,
την Ιθάκη διέκρινα
και την ανοδική μου πορεία
ξεκίνησα.

AlexMil 1.00 πμ 19-05-2013

Νο 293 (στο πέτο ένα τριαντάφυλλο)

Βάδιζε
απεγνωσμένα,
ματωμένος από τις πληγές
που του κατάφεραν
κάτι αλήτες τοκογλύφοι,
ξεψυχούσε,
στο παγκάκι των ταπεινών
σωριάστηκε,
κάπως κατάφερε
και κάθισε
•στητός
και με το κεφάλι όρθιο•
ακόμη και στο τέλος
αξιοπρεπής
να είναι ήθελε•
όταν το βρήκαν
απόρησαν,
στο πέτο του
ένα τριαντάφυλλο
ολόφρεσκο άνθιζε.

AlexMil 18-05-2013

No 292 (φύγε λοιπόν)

Αν ήμασταν μαζί,
νομίζω
πως θα με αγαπούσες
και τη καρδιά σου
αγόρι μου
δεν θέλω να ραγίσω,
άκου λοιπόν:

είμαι πουτάνα
το αισθάνομαι και μ’ αρέσει,
γι αυτό λοιπόν φύγε,
σκόρπισε τις επιθυμίες σου
για μένα
και καύλωσε,
σε περιμένουν γυναίκες
αμέτρητες:
αγαπούν,
θα εκπλαγείς πόσο.

AlexMil 2.20 πμ 18-05-2013

No 291 (αχρεωστήτως)

Ζήτησα
πίστωση χρόνου,
μικρή,
απ τα σύννεφα ήθελαν
να κατεβάσω τις προσδοκίες
• τις προόριζαν
για το απόσπασμα•
εύκολα
μου δωσαν παράταση,
με μικρή
υπενθύμιση,
ήταν και με bold
κατακόκκινους χαρακτήρες:
μαζί με τις προσδοκίες
θα πρέπει
να προσκομίσετε
και τα όνειρα,
•τα αχρεωστήτως καταβληθέντα•
στην αντίθετη
περίπτωση,
θα μπείτε στη κλήρωση
για την ημερήσια
θυσία.

AlexMil 17-05-2013

Νο 290 (επαναπροσδιορισμός)

Το ήξερες,
αλλά δεν με
σταμάτησες,
είπες
μ αγαπάς
και σε πίστεψα,
συνέχισα και
αυτό καταστράφηκα,
τώρα
καταλαβαίνω,
επαναπροσδιόρισες
τις αφορμές σου:
πριν ήμουν
άσχημος,
τώρα
έγινα και φτωχός.

AlexMil 17-05-2013

No 289 (άνοιγμα)

Τα πόδια
είχε κλειστά,
ήταν και λίγο μαυρισμένα
και τη φούστα της:
σατέν με στρας,
με προσοχή επιμελημένη,
αρκετά
απ το γόνατο πιο ψηλά•
καθισμένη στο μοδάτο
καναπέ
και δίπλα της,
αυτός,
με το χέρι πρώτα
απαλά να τη χαϊδεύει
και έπειτα
να προσπαθεί,
απαλά και αποφασιστικά,
τα πόδια της
ν' ανοίξει:
αίσθηση
συναρπαστική,
και για τους δυο,
σύζευξη συμπαντική,
αντίσταση πρώτα,
μικρή,
για τη τιμή της ηθικής
και έπειτα
• η επιτομή •
το άνοιγμα της ηδονής•

AlexMil 16-5-2013

Απο Evi Kaloudi και AlexMil

Ευθύβολες
οι ακτίνες
και λαμπυρίζουσες:
απ το κέντρο
της ζωογόνου πηγής,
ορατές δέσμες,
την ωκεάνια αύρα
χρωματίζουν,
και τα απύθμενα ύδατα
γαληνεύουν,
•είμαι ελεύθερη•
ο άνεμος , ρωμαλέος,
θωπεύει τα πανιά,
τα μιλά ερωτικά,
κι αυτά,
τις προσταγές του
ακολουθούν ευτυχισμένα•

ώ θεοί
του σύμπαντος,

•ταξιδεύω το όνειρο•
τις γραμμές
του πεπρωμένου μου
ανιχνεύω,
είναι που το χθες,
εφήμερο και φευγαλέο
σε δύνες
αφρίζουσες
σβήνει
και η θαλπωρή
της αρχέγονης ζωής
με κυριεύει:
επιτέλους,
τη ψυχή μου ταξιδεύω
χωρίς προορισμό•

16-05-2013

Νο 288 (επανάληψη)

Δεν ξέρεις
το όνομά μου;
μα στο είπα τόσες φορές,
ψιθυριστά
είναι η αλήθεια,
δεν πειράζει,
θα σου το πω ξαναπώ,
αμέτρητες φορές :
ώσπου
να το μάθεις•
καταλαβαίνω,
το ίδιο όνειρο
κάθε μέρα
επαναλαμβάνεις•

AlexMil 2.00 πμ 16-05-2013

Νο 287 (νομίζεις)

Το πρόβλημα
είναι πως νομίζεις,
όμως δεν ξέρεις,
και θα σου πω γιατί,
έχεις ξεχάσει
να αισθάνεσαι,
ξέρεις τι κάνεις;
περιγράφεις,
δεν μετράς,
αλλά υπολογίζεις,
σκέψου λίγο,
δεν έχεις ιδέες,
μήπως,
ιδέα είσαι
κάποιων άλλων;

AlexMil 1.20 πμ 16-5-2013

Νο 286 (εφιάλτης ολόγυμνος)

Πούπουλα,
και μετά ο εφιάλτης,
καλυμμένο
το σώμα μου,
είναι λευκά,
αλλά και πολύχρωμα,
και κάτι
δεν πάει καλά,
•τα οπίσθιά μου
είναι γυμνά•
ακάλυπτα και απροστάτευτα,
τότε είναι
που φοβήθηκα,
από το βάθος,
ήταν και μισοσκότεινα,
έφταιγε
το dimmer του λαμπτήρα,
κάτι άγριο
ερχόταν,
γνωστό και ολόγυμνο.

AlexMil 15-05-2013

dimmer: διακόπτης αυξομείωσης της έντασης του φωτός

No 285 (πείνα)

Έτρεμε,
αναπόφευκτο,
η έλλειψη ελπίδας
ήταν πολυτέλεια,
μέχρι προχθές,
τώρα,
της λείπει
και το φαγητό,
• οι λόγοι δεν
έχουν σημασία•
στο εγκαταλειμμένο
αδιέξοδο,
όπου παραδόξως
όλα φαίνονται χρωματιστά,
αργοπεθαίνει,
το ξέρει,
λίγο χρόνο πριν
έφυγαν
οι αναμνήσεις
και λίγο μετά
οι κόρες των ματιών
έγιναν λευκές,
τώρα,
στο χονδρό χαρτόνι
σωριασμένη,
κάτι αισθάνεται
να τη τραβά,
από τα πόδια να τη σέρνει,
ανελέητος ο φόβος
όταν παίρνει
μορφή πραγματική•

AlexMil 15-5-2013

No 284 (θύελλα)

Δεν προσδιορίσαμε
τις οφειλές,
ήταν ανώφελο
και για τους δυο μας,
τα σύννεφα
σε γωνιακή πορεία
σκίαζαν τις εκφράσεις μας
κι έμεινε μόνο
η αναμονή
της καταιγίδας•
αλλά ήμασταν
απροστάτευτοι:
πίσω από το παλιό
παρεκκλήσι
που πρωτοσυναντηθήκαμε
με χαστούκισε,
και η καταιγίδα
στο μυαλό μας ξέσπασε,
χωρίσαμε,
εξουθενωμένοι•

AlexilMil 15-5-2013