Η αγάπη ρε είναι τιμωρία

Πονεμένα στην άκρη των χειλιών της,
μάτωσα τον εγωισμό μου και τη φίλησα,
το  βλέμμα της αδιάφορο δεν το θελε,
αντίο  της είπα και βρίζοντας μ’ έδιωξε.

Στο δρόμο ήταν βρώμικα και σκοτεινά,
ο πόνος το μυαλό μου κομμάτιαζε,  
με είχε  πληγώσει βαθειά, απάνθρωπα,
πικραμένος,  την εικόνα της τσαλάκωσα.

Η αγάπη ρε, είναι τιμωρία ούρλιαξα,    
στα σκουπίδια της ζωής λίγο πιο κάτω,
τη γεύση και τη μυρωδιά της πέταξα,
και οργισμένος στο σκοτάδι χάθηκα.

ΑlexMil  10-12-2012

Η πέτρινη σφαίρα

Μια πέτρινη σφαίρα με καταδίωκε,
τις σκέψεις μου να τιμωρήσει ήθελε,
για τα ληγμένα όνειρα που μισούσα,
για τους κανόνες που αμφισβήτησα.

Στα ερείπια της ευδαιμονίας κρύφτηκα,
στους τοίχους με τις άχρηστες σκέψεις,
μωρό μου γιατί με πούλησες  ούρλιαξα,
γιατί στο σκονισμένο κόσμο με παράτησες. 

Κατρακυλώντας ολέθρια με προσπέρασε,
κραυγές  απελπισίας  ο άνεμος έφερνε,
πεινασμένους πιο κάτω η σφαίρα έτρωγε,
με τρόμο  τις  φωνές της αναγνώρισα.

Χέρια υψωμένα, αμέτρητα, σκελετωμένα,   
τους  ευδαίμονες  με υποσχέσεις ικέτευαν, 
όμως ο όλεθρος την ιστορία ξανάγραφε,
με αίμα την αγαπημένη μου  έσβησε.

Μια νύκτα που τ’ αστέρια πέταξαν,
σύρθηκα, από το διώκτη μου ξέφυγα,
ήξερα,  στην σκόνη,  το αύριο χανόταν,
σύντομα,  η ψυχή μου θα θυσιαζόταν.

AlexMil   09-12-2012

Φιγούρες μαρμάρινες

Απαντήσεις δεν μου έδωσαν,
παρακάλεσα αλλά γέλασαν,
με κοίταξαν με περιφρόνηση,
με τους φόβους μου έπαιξαν.  

Ήμουν ντυμένος αλλόκοτα,
με τη κακομοιριά μου έπαιζα,
της ζωής μου τη τραγικότητα,
με ρούχα κλόουν τη κορόιδευα.

Φιγούρες ήταν μαρμάρινες,
από τη ψυχή μου ξέφυγαν,
με τη πάχνη σκεπασμένες,
με κοιτούσαν και ανατρίχιαζα.  

Στο τέλος όμως ήμουνα,
τον κλόουν στην πυρά έριξα,
απ’ το φεγγίτη της ζωής πήδηξα,
γυμνός στο σεληνόφως χάθηκα.

AlexMil 07-12-2012

Με όρους ζωής και επιβίωσης

 

Το δίκαιό μου ζητούσα ήσυχα,
με συγκατάβαση μ’ ακούγανε,
πεινάμε τους έλεγα επίμονα,
κάντε υπομονή με καθησύχαζαν.

Τα βάσανα είναι η τιμή της ηθικής,
το υπονοούν συνεχώς οι ισχυροί,
υποτάξου για να σωθείς μας λένε,
άλλοι από σένα, χειρότερα είναι. 

Μας αλλοτριώνουν με εκβιασμούς,
έχουν έτοιμους και τους εχθρούς,
με το φόβο μας χειραγωγούν,
με τα φερέφωνα τον λογικεύουν.

Άρχισα να τους είμαι ύποπτος
όταν για τη πείνα μας επέμενα,
με τσάκισαν με τα διλήμματα,
στο τέλος, εχθρός τους έγινα.

Γι’ αυτό και τους πολέμησα,
τα παιδιά μου δεν θα θυσίαζα,
με όρους ζωής και επιβίωσης,
τη τροφή διεκδίκησα και κέρδισα. 

AlexMil 6-12-2012

Ο τοκογλύφος

Με κτυπούσαν με αδιαφορία,
βλέμματα θολά, βρώμικες κραυγές,
από τους πόρνους  του τοκογλύφου
στο κλουβί της τιμωρίας μου.

Στο ματωμένο δάπεδο σερνόμουν,
ξερνούσα με αίμα το πόνο μου,
βογκούσα για την ταπείνωση,
μ' έφτυσαν αφού με βίασαν.

Κουλουριάστηκα  για τη ζωή,
μήπως και το θάνατο ξεγελάσω,
όμως ένας απ αυτούς  γέλασε,
με κλωτσιά το κρανίο μου έσπασε.

Ο ήχος από το αίμα που έσταζε,
τα τρωκτικά του υπονόμου ξύπνησε,
τo ασήμαντο κορμί μου μύρισαν,
οι ορδές τους με σκέπασαν.   

AlexMil  04-12-2012

Εναν ακόμη άγνωστο

 Όταν τα μάτια μας ζευγάρωσαν,
η συμφωνία είχε υπογραφεί,
στο σκοτάδι των άνομων ορέξεων,
με αίμα το πάθος θα ξεδιψούσαμε.

Εκείνο το βράδυ με τη καταχνιά,
παρθήκαμε βρώμικα , ερωτικά,
κι έπειτα,  το μίσος μας  οπλίσαμε
και με τη ζωή του τον τιμωρήσαμε.

Το ρυάκι από το αίμα κοκκίνισε,
στον φανοστάτη σαν φλέβα έμοιαζε,
ήταν που τα άψυχα  τον θάνατο,
δεχόντουσαν  σαν ανταμοιβή.

Στο ερειπωμένο ξωκλήσι μείναμε,   
το αίμα με χάδια καθαρίσαμε,
την έξαψη σβήσαμε κλαίγοντας,  
έναν ακόμη  άγνωστο θυσιάσαμε.

AlexMil  03-12-2012