Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Πέτρινος παραλογισμός


Ματαιόδοξες προσδοκίες έσβησαν,
έπεσαν στο κενό της υπεροψίας,
στους υπόπτους χρεώθηκαν
συνένοχες συλλογικές ευθύνες,
και οι θεοσεβούμενοι σώθηκαν,
στην πενία τους παραχώθηκαν.

Πυρηνικά ιερατεία,
μολυσμένους πιστούς καθοδηγούν
σε εργαστήρια να θυσιάζονται,
χορταριασμένα έργα ανοησίας,
ρυθμιστών χωρίς έμπνευση ζωής,
θυσίες στοιβαγμένες, αζήτητες.

Βία καθαρτήριας βλακείας,
τα όνειρα μεταποιεί σε αναθήματα,
πυροβολισμούς αγάπης διατάζει,
τα συναισθήματα γλύφοντας,
γιατί ραδιενεργούς μας θέλει,
απληστία σε κουμπιά συνδεδεμένη.

Βιβλία σκόρπια παρατημένα,
στη σιωπή της τσιμεντένιας φωλιάς,
θανάτους εξιστορούν με παραβολές
για τους απογόνους της συνέχειας,
συμπαθητικούς αιμάτινους τρόμους,
απαραίτητους, δικαιολογημένους.

Η νόηση στην αιώρα της αναμονής,
φυλακισμένη στον αρχαίο χρόνο,
προγονικά μονοπάτια ακολουθεί,
στο ονειρικό σπίτι για να φθάσει,
τι ποιητικός παραλογισμός;
πέτρινες ελπίδες, στοιβαγμένες.


AlexMil